ونيز از او مشهور است : اى قوم به حج رفته ! كجاييد كجاييد * معشوق در اينجاست ، بياييد بياييد آنها كه طلبكار خدايند ، خدايند * حاجت به طلب نيست شماييد ، شماييد ذاتيد صفاتيد ، گهى عرش ، گهى فرش * باقى زخود آييد ومبرّا زفناييد « 1 » ونيز از او مشهور است : گاهى محمّد بك شود * گاهى شغال وسگ شود گه استر بد رگ شود * گاهى على مرتضى در كتاب رياض الشعرآء در ترجمهء ملا شاه بدخشانى گفته كه : در زمان شاه جهان علماى دهلى محضر نمودند كه ملّا شاه در اين بيت گفته است : پنجه در پنجهء خدا دارم * من چه پرواى مصطفى دارم اهانت به حضرت رسالت رسانيده ، و كافر و واجب القتل شده ، پادشاه محضر فضلا را گرفته ، عزيمت كشمير فرموده ، و به مكان ملا شاه رفته ، محضر را نموده مولانا فرمود : كه از اين شعر بوى كفر مىآيد چه صاحب اين شعر

--> ( 1 ) - ديوان شمش تبريزى : 274 غزل شماره 648